ตอนเด็กๆ ผมป็นพวกคลั่งไคล้วิทยาศาสตร์ เป็นพวกธรรมชาตินิยมที่ชอบออกไปจับแมลง งู และผีเสื้อหลายๆ ชนิดมาเก็บไว้เป็นตัวอย่าง ความฝันแรกในตอนนั้นของผมคืออยากเป็นนักสำรวจ ไม่ใช่นักสร้างภาพยนตร์ ความอยากสร้างภาพยนตร์นั้นเกิดขึ้นในภายหลัง
ช่วงเป็นเด็กผมชอบไปดูภาพยนตร์ที่ชวนให้หลุดเข้าสู่โลกแห่งจินตนาการ เหมือนได้หลุดเข้าไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ตอนที่ตัดสินใจมาเป็นนักสร้างภาพยนตร์ ผมจึงอยากให้คนดูมีความรู้สึกเช่นเดียวกันกับผมเหมือนสมัยที่ยังเป็นเด็กอยู่ในโรงภาพยนตร์ด้วย
ผมเขียนเรื่อง Avatar ขึ้นในปี 1995 โดยสร้างขึ้นจากไอเดียที่ผมมีช่วงเรียนมหาวิทยาลัยตอนอายุ 19 ปี เมื่อราวๆ 20 ปีที่แล้ว หรืออาจนานกว่านั้น และต้องใช้เวลาอีกกว่า 10 ปีก่อนที่จะได้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้นจริงๆ
"ผมจะให้อะไรที่ผมมีแก่เขาดี อะไรที่มีค่ากับผมมากและเท่าเทียมกับของขวัญชิ้นนี้ที่เขาได้มอบให้แก่ผม” ผมจึงตัดสินใจมอบนาฬิกา Rolex Submariner ให้แก่เขา"
ตอนที่ผมสร้างภาพยนตร์เรื่อง Avatar ผมทำการค้นคว้าเยอะมากเกี่ยวกับวัฒนธรรมของชนเผ่าพื้นเมืองและได้ค้นพบว่ามีเรื่องราวความขัดแย้งมากมายที่ยังเกิดขึ้นในชนเผ่าเหล่านั้นอยู่ ผู้คนมากมายต้องถูกพลัดถิ่นฐาน วัฒนธรรมของพวกเขาถูกทำลาย ผมได้ตระหนักว่าความสำเร็จของการสร้างภาพยนตร์เรื่อง Avatar ได้เพิ่มความรับผิดชอบให้ผมด้วย ผมรู้สึกอยากมีส่วนเกี่ยวข้องและร่วมเป็นผู้เคลื่อนไหวสิทธิแทนชนเผ่าพื้นเมืองเหล่านั้น
ผมได้กลายเป็นเพื่อนกับ Ropni หัวหน้าชนเผ่า Kayapo ที่อยู่ลึกในป่าอเมซอน เขาได้มอบของขวัญล้ำค่าให้แก่ผม เป็นสิ่งที่มีความหมายมากสำหรับเขา นั่นคือการที่ให้ผมได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของชนเผ่า Kayapo และมีพิธีการแต่งตั้ง ในวัฒนธรรมของพวกเขานี่คือสิ่งที่มีคุณค่าและมีความสำคัญมาก ผมจึงคิดว่า “ผมจะให้อะไรที่ผมมีแก่เขาดี อะไรที่มีค่ากับผมมากและเท่าเทียมกับของขวัญชิ้นนี้ที่เขาได้มอบให้แก่ผม” ผมจึงตัดสินใจมอบนาฬิกา Rolex Submariner ให้แก่เขา
ผมซื้อนาฬิกาเรือนนี้เมื่อ 20 ปีที่แล้ว ผมใส่มันทุกวัน นาฬิกาเรือนนี้อยู่บนข้อมือของผมตอนที่ผมสร้างภาพยนตร์เรื่อง Terminator 2 ช่วงที่ระเบิดข้าวของกระจุยกระจาย ขบวนรถบรรทุกพลิกคว่ำและผมอยู่บนมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง มือถือกล้องห่างจากล้อรถบรรทุก 18 ล้อ ที่กำลังหมุนเพียงแค่สองฟุต ผมใส่นาฬิกาเรือนนี้ตอนที่ผมเห็นเรือ Titanic จริงเป็นครั้งแรกผ่านหน้าต่างเรือดำน้ำ และผมก็ใส่นาฬิกาเรือนเดียวกันนี้ในชุดสูททางการขณะขึ้นรับรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเรื่อง Titanic
"นี่คือเพื่อนคู่กายที่แท้จริง คนเราผ่านมาแล้วก็ผ่านไป – แต่นาฬิกายังจะคงอยู่กับเราตลอดกาล"
นาฬิกาที่ผมใส่วันนี้เป็นเรือนที่ผมซื้อมาแทนเรือนเก่าที่ให้ไว้แก่ Ropni เมื่อผมก้มมองดูนาฬิกา ผมจะหวนนึกถึงทุกอย่างที่ Submariner เรือนเดิมได้เคยเผชิญมาด้วยกัน ผมเห็นทุกสถานที่ที่นาฬิกาเรือนนั้นเคยได้ไป ไม่ว่าจะมาจากก้นมหาสมุทรเพื่อกลับมาเล่นกับลูก หรือตอนที่นั่งเขียนบท นี่คือเพื่อนคู่กายที่แท้จริง คนเราผ่านมาแล้วก็ผ่านไป – แต่นาฬิกายังจะคงอยู่กับเราตลอดกาล
สำหรับนาฬิกาเรือนนี้เพิ่งเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น